top of page

Waarom ik stop met mijn coachingspraktijk

Wat doe je wanneer je als mogelijkhedencoach aanloopt tegen een onmogelijkheid? Dat overkwam me afgelopen jaar toen ik begin juni een Lyme infectie opliep. Niet alleen mijn energie was daardoor nog verder beperkt, mijn hoofd werd warrig en ik had moeite met informatie verwerken, focus houden en gesprekken voeren. Ondanks twee antibioticakuren was er na 4 maanden weinig verbetering en gaf ik nog maar 1x per twee weken een coachsessie en workshops geven ging helemaal niet meer. Mijn coachingspraktijk was een onmogelijkheid geworden. Wat nu?

 

Kijken naar mogelijkheden

Ik besloot te doen waar ik goed in ben: kijken naar de mogelijkheden. Ondanks mijn warrige hoofd, was ik nog steeds goed in dingen bedenken zolang ik weinig informatie hoef te verwerken. Ik kon nog best veel dingen doen, zolang ik thuis in stilte kon werken op wisselende tijden, creatief bezig kon zijn en vooral iets met m’n handen kon doen in plaats van met m’n hoofd. Dat combineerde ik met waar ik écht blij van word, waar ik goed in ben en wat ik waardevol vind. En ineens was het daar: het idee om een bedrijf te starten met Wensdoosjes (meer daar over kan je lezen op mijn website Wensdoosje.nl).

 

Doen wat goed voelt

Ondertussen is mijn hoofd niet meer warrig en is mijn energie verder toegenomen. Toch besluit ik alsnog om met mijn coachingspraktijk te stoppen. Waarom? Door die tijdelijke onmogelijkheid heb ik ontdekt dat Wensdoosjes maken iets is waar ik veel meer energie van krijg dan van coaching geven, waar ik blijer van word én die veel waardevoller voelt. Ik maak liever iets dan dat ik praat, ik vind het heerlijk om te creëren en de reacties van ontvangers raken me in mijn hart.


Wat ik jou wens

Mijn wens voor jou: blijf kijken naar mogelijkheden op jouw pad, ondanks of juist dankzij onmogelijkheden.

 

Lieve groet,

Evelien

70 weergaven0 opmerkingen

Gerelateerde posts

Alles weergeven
bottom of page